Canon EOS 50D’yi aldığımda, menüde bir yerde üst düzey DSLR makinelerin bazılarında bulunan otomatik netleme ince ayar özelliği bulunduğunu gördüm. Ne işe yarıyor, nedir, ne değildir derken, bu özelliğin çok işe yarayabileceğini gördüm. Şöyle ki, body ya da objektifler üretilirken odaklama modülleri bir tolerans payı ile üretiliyor. Buradaki bir tutarsızlık da en çok auto focus’ta tam odaklayamama sorunu olarak fark ediliyor(çoğu zaman farkı gözle görmek pek mümkün olmasa da). Yani makineniz ve objektifiniz ikilisi bazen çok ufak bir miktar odakladığınız yerin önünü ya da arkasını odaklıyor. Bu da backfocus ya da frontfocus problemi olarak adlandırılıyor.

Üst düzey makinelerde bu ince ayarı yapmak için menüye bir arayüz eklenmiş. Kendi makinemden örnek verirsem; 50D’nin menüsünde, üstteki ilgili sekmeye gelerek (bendeki versiyonda sondan üçüncü) “C.Fn III Autofocus/Drive” içinde 7. ayara gitmek suretiyle (AF Micro Adjustment) ulaşabilirsiniz. Burada 3 seçenek göreceksiniz.

• 0: Disable (Kapalı)
• 1: Adjust all by same amount (Tüm lensler için aynı değeri uygular)
• 2: Adjust by lens (Her lens için ayrı ayar yapabilirsiniz, 20 adet lense ait bilgiyi hafızasında tutuyor)

Burada tabi ki her lens için farklı olacağından, hepsi için ayrı ayrı ayar yapmak gerekli diye düşünüyorum.

Bu menüde 2. seçenek üzerine gelerek INFO tuşuna basarak istediğiniz değeri wheel yardımıyla seçebiliyorsunuz. (-20 .. +20). -20′ye yaklaştıkça AF ayarınızı biraz daha yakına odaklamak üzere, +20 ye yaklaştıkça ise daha uzağa odaklamak üzere ayarlamış oluyorsunuz.

Peki nereden anlıyoruz bizim makine veya lensimiz için bu ayarı değiştirip değiştirmememiz gerektiğini? Bunun için internette bir çok teknik paylaşılmış. Ben uyguladığım yöntemiz paylaşacağım:

Öncelikle aşağıdaki linkteki dosyanın 18. sayfasını print out almamız gerekiyor (İngilizce’niz var ise tüm belgeyi okuyun, fotoğraf makinesinde auto focus nasıl çalışıyor onu anlatıyor) :

http://rapidshare.com/files/373028674/af_ma.pdf

Şimdi yazının en sonundaki fotoğraftaki gibi makinemizi sabit bir tripoda koyarak print aldığımız sayfanın ortasındaki “Focus Here” yazısına tam 45 derecelik açı ile odaklanabileceğimiz şekilde ayarlıyoruz (Bu açının mümkün olduğunca 45 derece olmasına özen gösterin, bu kısım önemli). Objektifinizi maksimum zoomlayıp, diyaframı da maksimum açmak, net alan derinliğini azaltacağı için bu testi daha sağlıklı yapmanızı sağlayacaktır.

Bir sonraki adımda 2 seçeneğimiz mevcut:

• Live View modunu açarak auto focus yapıp LCD ekrandan sonuca bakarak, menüden + ya da – yönüne doğru istediğimiz düzeye gelene kadar ayarlayabiliriz.
• Live View ile uğraşmak istemiyorsanız, her ayar değiştirdiğinizde fotoğraf çekip inceleyerek bakabilirsiniz.

Buradaki amacımız, “Focus Here” ve hem solda hem sağda bulunan “This text should be perfectly in focus” yazısının mümkün olduğunca net olması. Bunu da menüdeki daha önce bahsettiğimiz yerden ayarlamak suretiyle, otomatik odak noktasını biraz öne ya da arkaya çekerek tam o yazının oraya denk gelecek şekilde oturtmak.

Aşağıda benim çekmiş olduğum test fotoğraflarını görebilirsiniz:

Bu fotoğraflara bakarak benim kullandığım Tamron 17-50 mm lens için +15 ya da +20 değerini kullanmam gerektiği çok aşikar. Bu demek oluyor ki, benim 50D + Tamron 17-50 mm ikilim normal şartlarda odaklamak istediğim noktanın çok az arkasına odaklıyor. İnternette bu kombinasyonu kullanan diğer kullanıcıların değerleri ile tutarlı bir değer elde ettim. Bu fark 2-3 mm gibi bir fark, fakat yine de çok önemli bana göre. Bu durum manzara ya da geniş açılı bir fotoğraf çekerken pek bir fark yaratmayacaktır fakat özellikle portre çekimlerinde, göze odakladığımız zaman gözün tam keskin olmasını isteriz. 2-3 mm arkaya odaklaması istediğimiz gibi olmamasına sebebiyet verebilir.

Sonuç olarak eğer makinenizde böyle bir özellik mevcut ise lens ile olan uyumlarına bir göz atın derim.

Ayrıca farklı bir blogdaki şu yöntemi de kullanabilirsiniz: http://blog.willshootphotography.com/2008/10/canon-50d-af-mi.html

Yaklaşık 2.5 senedir Canon’un, giriş seviyesi DSLR makinelerinde iyi bir yer edinen EOS 450D modelini kullanıyordum. Açıkçası giriş seviyesi DSLR makineler arasında aranabilecek çoğu şeye sahip diyebilirim. Fakat bir süredir (ki bu süre 6 ayı geçmez) artık EOS x0D ya da EOS xD sınıfına geçmem gerekiyor hissiyatına kapılmıştım. Sürekli 50D ile 7D arasındaki farkları inceledim bu süre zarfında. Aklım hep 7D’deydi fakat 50D alacağımı ben de biliyordum (aralarında yaklaşık 500 dolar gibi bir fark var). Keza 7D de kendi sınıfının diğer modellerinden farklı olarak, 50D gibi 1.6 crop’lu. Yani full frame bir sensöre sahip değil. Bu yüzden aradaki fark verilmez diye düşünüyordum hep.

Geçen haftasonu Hayyam’a gidip Tokina 11-16mm f2.8 lensinden almaya karar verdim. Nedir bu lensin özelliği diye soracak olursanız, bir nevi balık göz olarak da sayabileceğimiz, geniş açılı bir objektif. Kendi sınıfındaki rakiplerine göre diyafram açıklığının 2.8′de sabit olması ve keskinlik açısından oldukça tatmin edici sonuçlar vermesi bu lensi bir anda bir adım öteye taşımış durumda. Fakat nereye sorsam bulamadım. Neymiş, yurtdışında da yokmuş, Japonya da tatilmiş vs.

Tesadüfi, bir vitrinde 50D body’sini gördüm. Fiyatını sordum ve 1000 dolar cevabını alınca 200 dolar daha ucuzlamış diye sevinerek, bir de Tokina’da yaşadığım hayal kırıklığını gidermek adına hemen aldım.

450D ile 50D arasındaki tecrübe ettiğim farklar:

1. Birincisi malzeme kalitesi çok daha iyi. Çok oturaklı duruyor.
2. Ebat olarak bakıldığında benim gibi büyük elleriniz varsa 50D’yi kullandıktan sonra 450D’yi elinize alınca “ben bir oyuncak ile çekiyormuşum” diyebilirsiniz. Elime tam oturan bir makine buldum sonunda.
3. Yüksek ISO değerlerinde 50D zaten ün yapmış bir makine, iç mekan çekimlerinde inanılmaz rahatlatıyor sizi.
4. Fotoğraf beyaz dengesi ayarını 50D’de istediğiniz değeri girebiliyorsunuz. Keza 450D’de sadece tungsten, cloudy vs. gibi tanımlı ayarlar mevcuttu.
5. x0D ve üzeri sınıfta Canon makinenin üzerine bir lcd panel koyuyor. Oradan ayarları yapmak çok daha hızlı. Display’i kapatarak hayatınıza devam edebilir, pil ömrünü uzatabilirsiniz.
6. Beni en çok üzen tabi ki saklama medyasındaki değişiklik oldu. SD kartlara yatırım yapmıştım epey. Artık Compact Flash kullanıyor olacağım 50D ile. Yine de CF çok daha dayanıklı ve sağlam, bu yüzden uzun vadede memnun olacağım.
7. 50D’de çok önemli bir özellik var. “AF (Auto Focus) Micro Adjustment”. Bu özellik sayesinde lenslerinizin, auto focus yaparken tam istediğiniz yere göre yapmasını bir slider yardımıyla ayarlıyorsunuz (-20,+20) ve 20 kadar lensi otomatik içinde saklıyor. (Bir sonraki yazım, bu ayarın nasıl yapıldığı hakkında olacak)
8. 50D menüsünden yeni bir klasör yaratılabiliyor. Çekilen fotoğrafları ayırmak açısından güzel bir düşünce.
9. 450D’de maksimum 12.1 MP çözünürlükte fotoğraf çekilebilirken, bu 50D’de 15.1 MP.

Bunlar gibi bir çok artı sayabilirim. Fakat şimdilik aklıma gelenler bunlar.

Eğer fotoğrafa hiç başlamamışsanız ve bu yazıyı okuyorsanız, bu sakın sizi “o zaman başlangıç olarak 50D almalıyım” düşüncesine sürüklemesin. Ben kesinlikle bazı şeylerin kademeli olması gerektiğine inanıyorum. Giriş seviyesi bir makine ile başlayıp, zamanı geldiğinde o makinenin neden size yetmediğini anlamanız, bana göre fotoğrafçılık temellerini sağlam atmaya başladığınız anlamına geliyor. Bunu anladığınız anda o makineyi satıp bir üst sınıfa geçerseniz, işte o zaman gerçek bir deneyime sahip olacaksınız. Şunu da belirteyim, 450D ile 50D arasında başlangıç seviyesi açısından hiç de öyle dağlar kadar fark yok. 450D ile katıldığım bir yarışmada bir çok xD ve x0D serisinden makineli arkadaşımdan çok daha iyi bir derece elde etmiştim. Fotoğrafçılık sadece ve sadece doğru ve yaratıcı kadrajı görebilmektir. Teknik detaylar olayın ayrı bir boyutu. Bunu zamanı gelince zaten anlayacaksınız.

Canon, giriş seviyesi DSLR modellerine yeni bir model daha ekledi; Canon EOS 550D. 500D’nin çıkmasının üzerinden 1 sene geçmiş olmasına rağmen, Canon, Nikon ve Sony gibi rakiplerine karşı üstünlüğü korumak adına sürekli bir yeni model çıkarma politikasına devam ediyor.

550D’nin teknik özellikleri;

• 18 Megapixel APS-C CMOS sensor
• DIGIC 4 processor; ISO 100-6400 (12800 desteğiyle)
• 3.7fps continuous shooting
• Full HD movie record
• 7.7cm (3.0”) 3:2 Clear View LCD
• iFCL metering System with 63-zone Dual-layer Metering Sensor
• Ayarları değiştirmek için Quick Control ekranı
• Exposure compensation +/-5 stops (although viewfinder scale is still +/-2 stops)
• Select maximum value for Auto ISO
• External Microphone socket
• Movie crop function
• Eye-Fi connected functions compatibility

Giriş seviyesi DSLR makinelere eklenebilecek pek çok şeyi eklemiş durumda Canon. Ben yaklaşık 2.5 senedir 450D kullanıcısıyım. Bu özellikler içinden 3-4 tanesi keşke olsaydı bende de dediğim özellikler. Yazın 7D’ye geçtiğimde sanırım giriş seviyeleri ile ilgilenmeyi bırakacağım

Peki gelelim asıl soruya. 550D ile Canon’un bir önceki giriş DSLR modeli olan 500D arasında ne fark var? Bunu da dpreview sitesinden aldığım bir tablo gayet net ortaya koyuyor:

Tablo kaynağı : http://www.dpreview.com/previews/CanonEOS550D/

Yaklaşık iki sene Canon EOS 450D model fotoğraf makinem ile birlikte gelen kit lensi kullandıktan sonra, önce Canon 50mm prime f1.8, sonrasında Tamron 17-50mm f2.8 objektiflerini satın aldım. Bir şey satın almadan önce en ufak detayına kadar test eden bir yapım olduğundan, Tamron 17-50mm ile kit lens arasında 500$ civarı bir ücret vermeye değecek kadar bir fark olup olmadığını araştırdım. Herkesin kanısı Tamron’un (yazının devamında Tammy diyeceğimdir) çok keskin olup, renkleri olabildiğine canlı verdiği ve 2.8 diyafram açıklığında dahi keskinliğini kaybetmemesiydi. Bunun üzerine Sigma 17-70mm Macro objektif ile olan savaşı kazanan Tammy, yeni ‘takeaway’ lensim oldu.

Geçen gün elimde olan üç objektifin 50mm’de keskinlik ve ISO performans testini yapmaya karar verdim. Testin galibi şüphesiz Tammy oldu.

50mm
f10
ISO 100